Gitmişti makama arz-ı hal icin,
'Bey!' dedi yutkundu, eğdi başını,
Bir azar yediki,oldu o bicim..
'Şey!' dedi yutkundu,eğdi başını..
Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı,
Gözler çakmak çakmak,benzi sapsarı..
bir baktı konağa alttan yukarı
'Vay!' dedi yutkundu, eğdi başını..
Çekti ayakları kahveye vardı,
Açtı tabakasın, sigara sardı,
Daldı.. neden sonra garsonu gördü,
'Çay!' dedi yutkundu, eğdi başını..
İçmedi, masada unuttu çayı,
Kalktı ki garsona vere parayı,
uzattı çakmağı ve sigarayı
'Say!' dedi yutkundu, eğdi başını..
Döndü, gözlerinde bulgur bulgur yaş,
Sandım canevime döktüler ataş,
Sordum:"Memleket nere gardaş?"
'Köy!' dedi yutkundu, eğdi başını..
Yürüdü, kör-topal çıktı şehirden,
Ağzına küfürler doldu zehirden,
Salladı dilini.. Vazgeçti birden!
'Oyy!' dedi yutkundu, eğdi başını..
ABDÜRRAHİM KARAKOÇ
HAYATIMDA OKUDUĞUM EN ÖZEL ŞİİRLERDEN BİRİDİR.. ÇOK SEY İFADE EDER BENİM İCİN.. AĞLAYASIM GELDİ BAK YİNE
