eğer kimse yanlış şekilde yazmazsa bize ayak uydurmak zorunda kalacaklar.diğer seçeneği ele alırsak artık herkes yanlış yazacak ve iş artık telafi edilemeyecek boyuta gelecek.zararın neresinden dönsek kardır...

baş harfleriniz neden büyük değil
ya noktalarınız virgülleriniz hele hele noktalı virgülleriniz nerede?
neden kelimenin sonundaki r leri atıyosunuz
neden ö yü o, ı yı i diye yazıyorsunuz
neden türkçe karakterlerin kullanımına özen göstermiyorsunuz

madem öyle düşünüyorsanız...

2 oldu bu yine tastikliyorum

Neden mi kullanmıyoruz : Bak unutmuşuz gördün mü? Ben mükemmel yazdığımı öne sürmedim.Giderek Türkçeyi unuttuğumuzu söyledim.Senin söylediğin şey de bunun kanıtı...Belki de senden etkilendim.Olamaz mı? Ya da senin gibi yazanlardan.Belki tam olarak yazmayı bilmiyordum da senden etkilendim.Belki diyeceksin ben mi öğreteceğim sana okul ne güne duruyor diye.Okul herşey demek değildir.insan ne öğrenirse toplumdan,sosyal çevresinden öğrenir.
Biz en azından bunu telafi etmeye çalışıyoruz...Teknolojiden hız çağından bahsediyorsun iyi hoş da, teknoloji olumsuz faktörlere neden oluyor belki bu da o faktörlerin içine giriyordur? Dediğim gibi bir harf fazla yazmışsın ne eksilir ki ne kaybedersin?

Yıl: 1965

“Karşıma âniden çıkınca ziyâdesiyle şaşakaldım.. Nasıl bir edâ takınacağıma hükûm veremedim, âdetâ vecde geldim. Buna mukâbil az bir müddet sonra kendime gelir gibi oldum, yüzünde beni fevkalâde rahatlatan bir tebessüm vardı.. Üstümü başımı toparladım, kendinden emin bir sesle ‘akşam-ı şerifleriniz hayrolsun‘ dedim..“





Yıl: 1975

“Karşıma birdenbire çıkınca çok şaşırdım.. Ne yapacağıma karar veremedim, heyecandan ayaklarım titredi. Ama çok geçmeden kendime gelir gibi oldum, yüzünde beni rahatlatan bir gülümseme vardı.. Üstüme çeki düzen verdim, kendinden emin bir sesle ‘iyi akşamlar‘ dedim..“





Yıl: 1985

“Karşıma âniden çıkınca fevkalâde şaşırdım.. Nitekim ne yapacağıma hükûm veremedim, heyecandan ayaklarım titredi. Amma ve lâkin kısa bir süre sonra kendime gelir gibi oldum, nitekim yüzünde beni ferahlatan bir tebessüm vardı... Üstüme çeki düzen verdim, kendinden emin bir sesle ‘hayırlı akşamlar‘ dedim..“





Yıl: 1995

“Karşıma birdenbire çıkınca çok şaşırdım.. Fenâ hâlde kal geldi yâni.. Ama bu iş bizi bozar dedim. Baktım o da bana bakıyor, bu iş tamamdır dedim.. Manitayı tavlamak için doğruldum, artistik bir sesle ‘selâm‘ dedim..“



Yıl: 2006

“Âbi onu karşımda öyle görünce çüş falan oldum yâni.. Oğlum bu iş bizi kasar dedim, fenâ göçeriz dedim, enjoy durumları yâni.. Ama concon muyum ki ben, baktım ki o da bana kesik.. Sarıl oğlum dedim, bu manita senin.. ‘Hav ar yu yavrum?‘”





Yıl: 2026

“Ven ay vaz si hör, ben çok yâni öyle işte birden.. Off, ay dont nov âbi yaa.. Ama o da bana öyle baktı, if so âşık len bu manita.. ‘Hay beybi..‘”





Hala Umudumuzu Kaybetmedik !!!

bu yazının üzerine konuşabilecek bir arkadaşım var mı çok merak ediyorum ...

Biliyorum bunu güzel bişey

bu sekilde bakilinca...
yani böyle göz önünde olunca...
birdaha anliyoruz ya..
cidden yazik ya

olay bundan ibaret...

Tamam, madem öyle bundan sonra doğru düzgün yazalım. Birbirmizin hatalarını söyleyelim. Buyrun, başlıyoruz. Gördüğüm hatayı düzeltirim. Sizden de aynısını beklerim.