şiirin ilk cümlesi gibi oldu ama romana da uydururuz takma kafaya

herşey bir sukut_u hayalle başladı.hiçlikten varlığa kavuştuğu için mutluydu sılayı rahimde...elez bezminde söz vermişti kendisine vucud verip ahseni takvime veya esfeli safiline aday kılıp, baki kılan mutlak Yaratıcısına...

hersey...

murat bu senin dönem ödewin gibime geliyor sen nasıl edebiyatcısın kendinde yazsana neyse bende bilahare yazacam bişeyler..





ablam ya romanın cıkarsa banada türkçe acıklamalı göderir misin cok sewinirim ama kitaba imzanıda at

yunus,burda genelde hocalar araştırması gereken konuları bize ödev veriyorlar. yüzlerce fikirden bir sentez yapıp kendilerince bir şey ekleyip hazıra konuyorlar ben onlardan değilim ödevim felan değil eslemin girişide enfes bu gece türkçesini bulmak için sabaha kadar çalışacam eminim orataya güzel bir giriş çıkacak

zamanı kendi kadranımızda ilerletemiyoruz yazıkki herşey bir sonrası için büyük bir azim ve acımasızlıkla gerçekleşiyor ve biz her zaman o kadar güçlü olamıyoruz.senin gözlerine baktığımda bazen o başkaları için akan zaman,bizi yenmek için gelişen olayların hepsi,donup kalıyor.bir saniye olsun baktığımda gözlerine bütün dünyadaki acı çeken insanları bir arada görüyorum sanki...
o titreyen gözlerinin yansıması olan derin çığlıklarındaysa,ruhumun yok oluşlarını duyuyorum.bunca zarar ziyandan arta kalan küçük kırıntılar var elbet....

Roman demiyeyim de yazidigim bir ani öyküsünün basi

"Sustum...Herkes konussun, konusanlari susturmaya gücüm yetmiyor, susarak cevaplarini vermeyi tercih ediyorum..."

Yazacagim bu hikaye gercek sevgiyi hakedenlere armaganim olsun.

"Yolda yürüyen kücük bir kiz cocuguydu, saclari yanlardan örülmüs ve kurdela ile baglanmis, icinde bir hirs vardi ama elinden alinmisti en sevdigi kitabi. Sonunu getirememisti, merak ediyordu olacaklari, yazilanlar sanki onun gelecegiydi...Büyüdü o kücük kiz, büyüdügünde sonunu merak ettigi kitabi hic eline almamayi diledi...Keske baslamasaydi, yasamak zorunda olduklarina...Simdi elinden alinan kitabi bulup yakmak icin dua etti...ve sabir diledi."

eski zamanlarda bir masal kentine benzerdi bizim kasabamız.etraf sadece yağan bembeyaz kardan ve buzlu çatılardan ibaretti.kasabamızın sakinleri bu sakin geçen bu yerde bir günde neler yapmazdıkii....


buda benim 6.sınıfta yazdığım ve okul gazetesine çıkan öykümün ilk paragrafı işte

bu böyle uzar gider.. başladıgınız gibi güzel bitirin.. güzeldir yazmak..


Antikaların yollara hükmettigi zamanlarda o şirin,küçük şehir her zamanki gibi temiz ve huzurluydu. martıların tiz çığlıkları eşliğinde aşıklar deniz kenarında mutluluklarına mutluluk katmaktaydı... sanki burası gerçeklerden sıyrılmış bir yerdi.. kimse şikayet etmiyor kimse kavga etmiyordu.. Esnaflar müşterisinin yolunu beklerken aralarında o tatlı sohbete dalıyorlardı..

yani biçimsel olarak cümleleri toparlayınca konu devam eder.. şimdi yazdım olsun o kadar.doğaçlama oldu . cümlelerin kısa oldugunu farkındayım

Beylerbeyi yazdıklarım Türkçe değilmi : eklemem gereken bir tabir daha vardı seni yormaz inş...

hewal85 kardeş devamı gelirde bir kitaba dönüşürse hayhay