DövÜş OrtadoğuÂ’da
Akan kanı kurutma
Sarıldığında aydınlanırsın

DövÜş Vahşetin içinde
Elinden alınan emeği
Yık her bir engeli
Kaldır önÜnde duran
Emperyalist denen zilleti

Aydınlık ver
Yok edilen emek
SÜzÜlse de bedenden
YÜz çevirme
Yanı başındaki yoldaşına

DövÜş Prangalara vurulmuş
Guantamalo zindanlarında
Devir sahte demokrasiyi
Kur yeniden SosyalizmiÂ…



Yusuf Ter /İsviçre

Dağlara karlarda yağdı
Gerillalar söyler devrim
Arılar unuttu çiçeği
Gerillalar söyler devrim

Gör o göz yaşı mutluluk
Yarınlara umutluyduk
Dağlarda nöbetler tuttuk
Gerillalar söyler devrim

Özgürlüğe koşan çocuk
Üstü başı yalın, açık
Dertli, dertli, içik, içik
Gerillalar söyler devrim

Kalma dağlar da çaresiz
Ateş de yanar güneşsiz
O halk kaldı demokrasisiz
Gerillalar söyler devrim

Der Yusuf’um sosyalizm
Irk tanımaz ki faşizm
Kıyar cana iklim,iklim
Gerillalar söyler devrim



Yusuf Ter/İsviçre

Bak gözlerimiz dolunca
Akıp gider gizli, gizli
Yaramda yara azınca
Deniz Hüseyin Yusuf’a

Ezilenler baş kaldırsın
Görmesen de duyarsızsın
Halkını uyandırmasın
Deniz Hüseyin Yusuf’a

Zamanı kısalım yoldaş
Aydınlığa oku ulaş
Dağlarda ki akan kanmış
Deniz Hüseyin Yusuf’a

Marks, Engels,Lenin,Stalin
Tarih yazdı sosyalizme
Che Guevara bir gerilla
Deniz Hüseyin Yusuf’a

Munzur dağlarında İbo
Sen yoldaş ol ona babo
Zindanlarda ki bu kavga
Deniz Hüseyin, Yusuf’a

Yusuf’ ağlama gidene
Buna alın yazı deme
Gençlik yetişiyor gene
Deniz Hüseyin Yusuf’a



Yusuf Ter/İsviçre

Onlar Uludular tarih boyunca
Hilekarlar bu düzeni bozunca
Oyunlarında da hep oy olunca
Hilekarlar bu düzeni bozunca

Karıştırsın ortalığı bilerek
İleriye gidenleri döverek
Başkaldıranlara vurup, söverek
Hilekarlar bu düzeni bozunca

Düşündüğüm kalem ile yazdıkça
Riyakarın hilesini bozdukça
Uluyorlar karanlıkta azdıkça
Hilekarlar bu düzeni bozunca

Yusuf’um, bir günde, yola gelirler
Okusalar tarihimiz bilirler
Yalandan, yanlıştan dersin alırlar
Hilekarlar bu düzeni bozunca



Yusuf Ter/İsviçre

Benim görüşüme hayal diyen dost
Senin düşlediğin dünya bumudur?
Kış geldi mi yırtık pabuç giyen dost
Senin düşlediğin dünya bumudur?

Bu dünya zenginin, beyin, paşanın
Kasası parayla dolup taşanın
Aydınlıktan karanlığa koşanın
Senin düşlediğin dünya bumudur?

Böyle bir sisteme denilmez evet
İşçiyi ezerken o haksız kuvvet
Halkına zulmeden böyle bir devlet
Senin düşlediğin dünya bumudur?

Bu sistemin düşünecek nesi var
Halkının üstünde kaba sesi var
Utanmadan derler demokrasi var
Senin düşlediğin dünya bumudur?

Çetesi, mafyası, haydutluğu var
Yolsuzluğu örten kaputluğu var
F tipleri denen tabutluğu var
Senin düşlediğin dünya bumudur?

Kul Sefili bu sistemi neylesin
Yanlışım var ise bilen söylesin
Böyle bir düzene nalet eylesin
Senin düşlediğin dünya bumudur?

Aylı'dan yaktılar bağlarımızı
Alevler sardı tüm dağlarımızı
Köylüm gece uykusunda uyurken
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

Bağımızın, dağımızın havası
Renk, renk çiçek açar idi ovası
Yandı şimdi kuşlarının yuvası
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

Seni zalim, yeşilimi kül ettin
Bağımızı, dağımızı kel ettin
Üzüm veren bağı kuru dal ettin
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

Ne istedin alın teri hasattan
Fitne doğar senin gibi fesattan
Lanet olsun senin gibi cesetten
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

İnsan sanıp sıfatına aldandım
Yaktığın yeşille sanki ben yandım
Senin adını lanet ile andım
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

Tanık oldu ****ğuna çağımız
Mazilerde kaldı yeşil bağımız
Sana inat yeşerecek dağımız
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

Garip Yusuf küfürlerim yakana
Utanmadan karşısında bakana
Bu utancın doruğuna çıkana
Bre zalim nasıl kıydın yeşile?

Gecenin loş ışığı
Boylu boyunca kaldırımda yatan
Henüz on beşin de kız çocuğu
Fırlamış elindeki bağ sepeti
Saçılmış gecenin karanlığında
Ekmek ve özgürlüğü
O gün bir can vurulmuştu
Yirminci asrın sonunda

Bir can
Bir insan
Bir çocuk öldü
12 Eylül de
Dönüp bakmadılar
Öldürdüler onu
Bizler öldürdük onu
Kan çiçek açmadı

Kalemini, defterini, kitabını
Umutlarını, hayallerini
Çaldık hayatını
On beş yaşında
Bir kız çocuğunun
Silahsız yaşatmak adına
Şiirlere yazabildik onu..

Damarımda akmıyor kan
Sol yanımda yatıyor can
Dara çekildi üç fidan
Deniz, Hüseyin ve Yusuf

Sosyal sistem kurmak idi
Sosyalizm'di bunun adı
Birleşsin tüm halklar dedi
Deniz, Hüseyin ve Yusuf

Halk için ölüme giden
O gün haykırdı üç fidan
Genç yaşında ölüm tadan
Deniz, Hüseyin ve Yusuf

Otuz dört yıl geçse bile
Türkü olup telden tele
Söylenirler dilden dile
Deniz, Hüseyin ve Yusuf

Engebeli devrim yolu
Orak gibidir sol kolu
Yaşayacak dolu dolu
Deniz, Hüseyin ve Yusuf

Bir giderse bin geliriz
Bu yolda biz de ölürüz
Ölenlere can oluruz
Deniz, Hüseyin ve Yusuf….

içimdeki mağarada kurumuş ölüler yatar
zehirle gülen zümrüt
ve yakut yatak içindeki
bir zaman
beni uğurlamaya gelen haramiler
içimdeki mağarada
bir yığın kitap var
bakınca yakından
tasvirlerin gözleri oynar
ve konuşur
hepsinin yüzleri benim yüzüm gibi
ve gözleri benim gözüm gibi

Allah sevgisi

Rüzgar nasıl sürükler sararan yaprakları
Hafiften yağdı yağmur ıslattı sokakları

Güneşle aramıza girmiş kapkara bulut
Aydınlatmıyor artık güneş ışığı sönük

Umutlandım geceden sordum parlayan ayı
Yıldızlar bile küskün görünmüyor alayı

Avuçlarım açıldı yükseldi göklere dek
Kalbime bir ses geldi sevgili kulum sabret

Isındı damarlarım yumşayıverdi kalbim
Aydınlattı her yeri Allaha olan sevgim