okulu pzt gorcez nası geccek ama sunu solıım ben bugun kalacagım yere yerlestım ve ordakılerle tanıstım onemlı olan guler yuzlu olmak(ama yapmacık olmadan)bıde olumlu olmak yeter zaten kımse bırbırını tanımadıgı ıcın kolay oluyo kaynasmak korkcakbısı yok gıbı yaa rahat olun kendınız olun yeterrrr

oncelikle hayirli olsun yeni kazanmissin heralde..

ilk gün insan şaşiyo dogrusu.. alişik oldugumuz lise hayatindan sonra ilk defa geldigimiz o universite ortamina biraz tuhafimiza gidiyor..

ama zamanla ortamin icine oyle daliyonki sen bile anlayamassin..
bi zaman sonra robotlaşiyo insan orda..
hergün ayni dersler ayni hoca git git gel okula..

alişirsin merak etme..
tekrar basarilar sana hayatin tadini cikarmaya bakin yeterki

BEYNİNİ YÖNLENDİRME NE YAPACAM BEN ÇÖMÜM ...BUNLARI DÜŞÜNME SEN ORAYA OKUMAYA GİDİYORSUN KENDİNE GÜVEN VE RAHAT OL KENDİN OL AMA NE OLURSAN OL LTFN DERSLERİNDE BASARILI OL MİLLET OZAMAN PESİNDEN AYRILMAZ

evet bir sene geçti ve ben okulun ilk günü ne yapacagıma dair konu başlıgı açmışım şimdi ise herşey şükür iyi
bu kız büyüdü

heeeyyyy gidi heyyyyy... ne çabuk geçmiş diil mi??? benim hala aklımda ilk günüm okuldaki... dile kolay tam 8 yıl önce... sudan çıkmış balık gibiydim... hem ilk günümde hem de son günümde.... herkes farklı bir ilden gelmiş kimseyi tanımam... hatta şehri bile bilmiyodum... ingilizce hazırlık sınıfındaydım ozaman.. hoca soradı "where are you from? - ı come from antalya -side.... ilk kez dışarı bara gittiğimde bir garip olmuştum... kaldıki side'de büyümüş biri olarak barı da gayet iyi bilmeme rağmen... sonra lisansa geçtim.... ve hayat orada koptu.. hem okulun hem de şehrin kaşarı olduk... evimden fakülte binası arası 15 dakika idi. ama 30 dakkadan önce sınıfa giremezdim... yolda her gördüğüne selam vermeye kalkınca...

ve bir baktım ki... bir gün 25 haziran 2006 tarihinde elime verdiler kırmızı kudelaya sarılı bir kağıt parçasını ve "hadi" dediler.... kepini de al git buradan... cüppen biz de kalsın... bir ara gelir diplamanı da alırsın....

şimdi keşke diyorum tekrar öğrenci olabilsem... o kdar özledim ki öğrencilik yıllarımı... fırsatım olsa bir daha okurum... evet işimi çok seviyorum... ama o keyfi vermiyor... her sabah öleceğini de bilsen gitmen gereken bir kurum ve katılman gereken bir toplantı ve yapman gereken onlarca haber var....

şimdi diyorum stajyerlerime kıymetini bilin bu yılların ve tadını çıkarın.... tabi benim dediklerim onların kulaklarından girip çıkıyor çünkü bizim şartlarımız da onalrın çok hoşuna gidiyor... eee ne de olsa ucundan da olsa saha girdiler yaaa

okuyan herkese sonsuz başarılar...

hakkaten ne çabuk geçmiş zaman

çöm olmak sorun değil,isterse 4. sınıf ol ister 1. sınıf ol hepsi öğrenci nede olsa askeriye değil ya ora,sadece okudğun üniversitenin çevresindeki halkın ,daha dorusu okulun çevresinden takılan kız tavlamaya çalışan serseriler ezdirma kendini yeter...

haklısın ya kro dolu böle hiç bir şeyler ama kendilerini herşey zannediyorlar arabayla kız tavlansaYDI HERKES OTO galerici ile evlenirdi
hoş ya aranızda galerisi olan var mı aman şakaa

öyle bir geçer zamanki ...birden dursun istersin seneler olunca mazi...

zaman geçiyor ve her geçen gün ölüme dağa çok yaklaşıyoruz .

sen olayı çözmüşsün (: