Güzel ve hos bir cümle
Buda benim yorumum:
Istanbulun fethi zordu ama alindiginda perisan haldeydi.Harabe olmustu.Sehrin sadece Kaleleri saglamdi Fatih in asmasi gereken kaleler kalmisti.
Ve sehir Fatihin o karizmasina dayanamadi kaleleri bir bir koyverdi ve sonunda kendini fatih kollarina teslim etti.Artik Fatih istanbulu tasiyordu kalbini kazandigi kollarina teslim olan bu sehri
bakti,sevdi,agaclarlandirdi,güzellestirdi onu o harabe halden aldi baskent yapti.
Fatih sevdikce istanbulda onu sevdi.
Imparatorluk bu sehri korudukca ona baktikca yeni yeni yerler fet etti.Ama ne zamanki sehrin icine sizmaya basladilar,gece gece konmaya basladilar.7 tepe Istanbul kizmaya,kükremeye basladi.
Sonunda Istanbullun bekarligini, güzelligini duyan ona kostu Fatihi ölmüstü ama halen istanbul fatihini seviyordu.Kollarina kendini biraktigi bu ilk erkek gibi cok kisi tanimisti ama onun gibisini bulamamisti.Ondan öncekiler onu sömürüp,duygulari paramparca sökerlerken.Fatih onu fazlasiyla sevmisti,karsiliksiz.
Yeni gelen fetihcilere kükrerken imparatorlugada kiziyordu : Bakin ben gidersem sizde benimle gelirsiniz.Bu mirasa siz sahip cikmazsaniz ben cikarim dedi.Öyle de oldu
Istanbul fetihcilerini o bogazdan gecirmedi.Bu fethi zor sehir! Fatih in vasiyetini tuttu.Sadakati ile Fatihten baska bir aski olmadigi gösterdi.
euro1299