bu biraz sakıncalı bir konu gibi duruyor.ama bence en iyi açıklamayı numberone arkadaşım vermiş

Örnek ağır olmuş biraz... günlük hayatın telaşı, Allah'ı hatırlatan insan ve çevreden yoksun olma gibi sebebler şeytanın nefse hocalık yaptığı bir bedende Allah'ı unutabiliyor

Maddi manevi yüklerimiz ağırlaşıyor gittikçe ama müjdeleri de hatırlatmak gerekiyor.

İnşirah Suresi :

Biz senin için (mutluluğun) göğsünü açmadık mı?
Senden yükünü indirmedik mi?
O senin sırtını ezen yükü.
Senin şanını yüceltmedik mi?
Demek ki, zorlukla beraber bir kolaylık vardır.
Evet, zorlukla beraber bir kolaylık vardır.
O halde boş kaldın mı, yine kalk (başka bir iş ve ibadetle) yorul.
Ancak Rabbine yönel.


Allah'ı bileni Allah unutmaz... insan unutmaya kalksa şefkat tokadıyla hatırlatır yeter ki içinde olsun...vicdanın sesine kalp açık olsun.

Allah'ı hatırlamak sadece zikirle değildir tefekkür de Allah'ı hatırlamaktır.

Başta zikir ortada fikir ortada şükür...İnsan tüm fiillerini bu düsturla yerine getirse Allah'ı unutabilir mi unutmaya kalksa Allah insana varlığının hazzını unutturur mu ?

Yağan yağmurun tanelerine bakarken ıslanmak değil rahmete ulaşmak gibi
Topraktan aslına rücu edeceğini hatırlamak gibi
Havaya bakarken semaya dalmak gibi
Bunu ben aldım değil Allah nasip etti gibi
El ayak göz kulak var değil de varlığından yokluğunu düşünmek gibi
Hiçbir şey için değilse Allah'ın anıldığı bu topraklarda yaratıldığına sevinmek gibi...


Yaşadıkça Allah'ı unutmak mümkün mü ?