Mesaj Panosu

UNDP Raporu: "Gençlik politikanız yok. 5 milyon genç boşta. Önlem almanız için son 10-15 yılınız kaldı"

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı’nın (UNDP) “Türkiye’de Gençlik” konulu Ulusal İnsani Gelişme Raporu Türkiye’deki gençlik sorununu çarpıcı tespitlerle ortaya çıkardı.

Buna göre; Türkiye'de 15-24 yaş arası 12 milyon genç, ekonomiye, siyasete ve karar mekanizmalarına katılmıyor.

UNDP'ye göre, genç nüfus aslında ekonomiyi daha yüksek seviyeye çıkarabilir, Türkiye’de bu açıdan son 10-15 yıl yaşanıyor.

90 sivil toplum örgütü, rapordaki önerilerinin hayata geçirilmesi için "GENÇLİNK" adlı bir e-posta grubu oluşturdu. TBMM’ye, hükümete ‘katılımcı bir gençlik politikası için çağrı’ başlıklı bir çağrı yaptı.

Raporun koordinatörü ve başyazarı Aygen Aytaç, ‘gençlerle iç içe ve gençlik araştırmalarını güncelleyerek’ yazdıkları raporu dün TBMM Eğitim ve Gençlik Komisyonu’na sundu.

İşte Aytaç'ın çözüm önerileri:

1. 1.5 yıl süren hazırlık sürecinde gençlerle bire bir görüşme yapıldı. 300’den fazla gencin katıldığı bir kamuoyu yoklaması gerçekleştirildi. 40’a yakın kamu kuruluşu ve gençlik alanında çalışan sivil toplum kuruluşuyla toplantılarda bir araya gelindi.

2. Rapor, Türkiye’nin önünde sadece 10-15 yıl daha açık kalacak bir fırsat penceresi olduğuna dikkat çekiyor. Her ülkenin başına tarihinde sadece bir kere gelen bu ‘demografik fırsat’ penceresinden Türkiye yararlanamazsa, fırsat sonsuza kadar kaçmış olacak.

3. Türkiye, gençlerini geleceğin zorlu küresel pazar koşullarına hazırlamayı başaramazsa, gençlere daha çok ve daha iyi iş imkânları sağlayamazsa, geleceğin gençliği ülkede sosyal, politik ve ekonomik gerilimlerin bir kaynağı haline gelebilir. Mesele acil, zaman daralıyor.

4. Türkiye, dünyada gençlik politikası olmayan ender ülkelerden biri. Son 10 yılda 155 ülke, gençlik politikaları oluşturmuş, 168 ülke gençlik koordinasyon mekanizmaları kurmuş. Türkiye’de her şeyden önce kapsamlı bir gençlik politikası gerekiyor ve gençlerle koordineli yürütülmesi öngörülüyor.

5. 15-24 yaş arasındaki gençlerin tam 5 milyonu atıl durumda. Bunların ne işleri var, ne de okula gidiyorlar. 1 milyona yakını aktif olarak iş arıyor. 300 bini iş arama ümidini yitirmiş. Okumayan ya da çalışmayan 2.2 milyon genç kadın var. 22 bin çocuk ve genç hükümlü. 650 bin genç fiziksel engelli. Yani, Türkiye’de gözlerden uzakta tam 5 milyon genç var.

6. Sekiz yıllık eğitim zorunlu olduğu halde, Türkiye’de ilköğretim mezunlarının oranı halen yüzde 100 değil, 89. Bu oran ortaöğrenimde yüzde 56’ya düşüyor. Üniversiteye gidenlerin oranı yüzde 18’de kalıyor.

7. Her 10 gençten 1’i, ailesinin farklı sebeplerle okumasını istememesinden; her 10 gençten 3’ü, okul masraflarını karşılayamamak ve çalışmak zorunda olduğundan; Her 10 gençten 5’i ise okula ilgi duymadığından okula gitmiyor. Okula gitmekten hoşlanmadığını söyleyenlerin yüzde 60’ı yoksul ailelerden geliyor. Okuldan maddi olanaksızlıklar yüzünden ayrılan erkeklerin sayısı, aynı sebeple ayrıldığını söyleyen kızların sayısının iki katı. Aile baskısı yüzünden okuldan ayrıldıklarını söyleyen kızların sayısı ise erkeklerin dokuz katı. Toplumdaki cinsiyet anlayışı, genç erkekleri iş hayatına iterken, genç kadınları eve kapatıyor.

8. Her yıl sınava girenlerin ancak üçte biri üniversitelere giriyor, Türkiye’de ÖSS sistemi durumu iyi olan ailelerin çocuklarının, okul öncesi eğitim ve dersane imkânları yüzünden iyi okullara seçildiği bir seçme sistemi.

9. Türkiye’de öğrencilerin yaklaşık yüzde 35’i ilköğretimden sonra meslek okullarına gidiyor. Ancak bu okullar için politikaların sıkça değişmesi gençlerin bu okulları tercihini zorlaştırıyor. Meslek okulu mezunu olmak ne yazık ki bir iş garantisi getirmiyor. Nitekim, iş arayan gençlerin üçte birine yakını, yaklaşık 250 bin genç, meslek lisesi mezunlarından oluşuyor. Meslek lisesi mezunları, üstüne üstlük bir de saygınlık sorunu yaşıyor. Mezunlar, üniversite mezunları kadar saygı görmüyor.

10. Erkeklerin yüzde 16’sı, kadınların yüzde 25’i uzun süre işsiz kalıyor. Özellikle kırsal kesimden kentlere göç eden gençlerin istihdam edilebilir hale gelebilmesi için, zorunlu eğitimin 12 yıla çıkarılması bir çözüm olabilir. 12 yıllık eğitime geçiş, önümüzdeki 10-12 yılda yaklaşık 25-30 milyar dolarlık bir yatırım gerektirebilir. Hükümet, böyle bir politikayı değerlendirmeye alabilir.

11. Gençler yalnızca iş hayatına katılmamakla kalmıyor, siyasete ve sosyal yaşama da katılmıyor. Oysa gençler, kendilerini ilgilendiren konularda karar alma sürecinin içinde olmalı.

12. Bilgi teknolojisine geçiş için çok net bir strateji belirlemek, gençleri bu teknolojiyle oynayacak derecede donatmak gerekiyor.

(Alıntıdır)


Yorumlarınızı alalım.