Mesaj Panosu

cocuk 2 yaslardadır cevresindeki nesneleri tanımaya calsır dikkat etmişsinizdir genelde o yastaki cocuklar cay demliklerine bir merakı oluyor ona dokunmak ister ne olduğunu anlamaya calısır o anda anne CIZZZ ifadesini kullanır cocuk anlamz tabi (hoş cız kelimesini bende hala anlamış değilim )cocuk tabi sıcak demliklere dokunur ve eli yanar sonra cız kelimesinin onu yakacağını düşünür ve uzak durur daha sonra cocuk vitrindeki bardaklara dokunmak almak ister anne bu defa aynı kelimeyi kullanır dokunma cızzz cocuk onun tehlikeli olduğunu onu yakacağını algılar ve yaklasmaz misafir geldiği zaman anne vitrinden bardakları alınca cocuk anneye bakar eğer bardaklar cızzzsa yakıyorsa anneme neden bişey olmadı demekki aslında bardaklar canımı acıtmıyor annem bana yalan söledi bakınız her cocuk aslında birer filozoftur onları çürüten bizler oluyor YARAMAZ cocuk ben bu ifadeye cok kzıyorum cocuğa YARAMAZ denmesi cok yanlış onun aslında cok yaradığını yada yararlı olduğunu asılamak gerekir böle yetişen cocuklar genc yaslara gelince kendini ifade edemez olur hep cekimser kalır kendine modeller belirler ama kendisi gibi olamaz işte burda problemler bas gösterir

koruyuculuk annelik yaptığım bir yetiştirme yurdu vardı.oradaki cocuklara sürekli kitaplar alırdım okumalarını isterdim hep.aralarına da peygamber efendimizi anlatan kitaplar almıştım yönetimde bu tür kitaplar yasaktı ama ben aldım ve cocuklara gizlice okumalarını söledim. orada görevli bir arkadas kitapları bulmuş cocukları sırayla sorguya cekmiş.bu kitapları kim verdi size diye.cocuklar canlarım benim ismimi söylememişler söylemeyince cocukları dövmüşler tabi o işkenceye yetişkinler dayanabilmiş ama cocuklar dayanamayınca benim ismimi vermişler anında görevden alındım cocuklarla görüşmem yasaklandı zamanla cocukla kacıp yanıma gelmeye basladı.ben cok üzülmüştüm onlar için faydalı olmayı düşünürken istemeden zararlı olmuştum onlara güzel seyleri sevdirmek doğru seyleri sevdirmek isterken aslında kendimi sevdirmişim benden kopamaz oldular ama ayrılmamı gerekiyordu her kacıslarından sonra dayak yemeleri beni onlardan uzaklastırmak zorunda kaldım.aradan biraz zaman gecti 10 yasındaki tarkan yurttan kactı ve bir dahada bulunamadı.bunun için cok vicdan muhasebesi yaparım

Ben ilk konu olarak hem rahatça yazılabilecek hem de birbirimize karakterimizin oluşma süreçlerini paylaşarak karşılaştırma hatta kıyas yapabilmek ortamı oluşsun istedim.

Yine ilk ben yazayım :

Küçükken ilkokul çağımda köyde gözleri tedavi edilmesi gereken (''Katarakt'' hala unutmam) iki fakir amca ile teyzeye reva görülmeyen ilaçları evden babannemin göz merhemlerinden o çocuk aklımla alıp onlara gizlice götürmek merhamet ve merhametsizlik sınırlarını öğretmişti bana.

Sizin de olumlu olumsuz ama hayatınızda iz olan hatta yol olan ''an'' ve anılarınız vardır.