Mesaj Panosu

saymakla bitmez ama, işte ilk akla gelenler...

savaş, insan hayatlarına değer vermiyorsan, üzerinden para kazanma planları yaptığın bir olaydan ibarettir.

savaş, bitince, çakalların ortada güçsüz kalan ülkeyi paylaşma planları yapabilme olanağı sağlar.

savaş, uzaktan izleniyorsa, üzerine geyik muhabbeti yapılır, mevzu olur.

savaş, counter strike oyunundaki silahları deneme şansıdır.

savaş, bazı köşe yazarlarının "biz de vuralım!" diyerek popülerleşmesine altyapı hazırlar.

savaş, insanoğlunun acımasızlığının, zarar verme eğiliminin, kapitalist ruhunun sınırsızlığını gösterir
.
savaş, insanların cebine para koyar, ruhlarını çalar.

savaş, bitince üzerine onlarca savaş konulu film yapılır ve onlarca plastik kahraman üretilir. sanata katkısı olur.

savaş, müzik sektöründe kıpırdanmalar yaşatır. savaş destekçisi şirketlerin konserlerinden para kazanan "sanatçı"lar, bir de savaş karşıtı albüm yapıp savaş karşıtlarından para kazanırlar.

savaş, medyaya malzeme sağlar. haber bültenlerinda hayvanlar aleminden başka "malzemeler" de olur.

savaş, yaşanıyorsa, başının üzerinden bomba geçen bir insanın hissettiklerini hissettirir. heyecan olur.

savaş, yeni sektörler yaratır. yıkılan hastanelerin, okulların yerine petrol rafineleri yapılır. ekonomiye katkısı olur.

savaş, saldıran ülkenin askerlerini stresten uzaklaştırır. masumları, bebekleri öldürmek, kadınların ırzına geçmek hasta ruhları rahatlatır.

savaş, insanları öldürür. özellikle de gelişmemiş ya da az gelişmiş ülkelerdeki fakir ve aç insanları öldürür. böylece geri kalan biz beyazlarda kişi başına düşen yemek miktarı, oksijen miktarı artar. savaş, kaynakların tutumlu kullanılmasını sağlar.

savaş, helikopterden atılan ve üzerinde yardım paketi yazan paketten çıkan ve parça tesirli bombanın patladığında dağılan insan vücudunun sebebi olur. kesirler konusunu daha iyi anlarız.

savaş, tıp öğrencilerine çokça kadavra çıkartır.

savaş, militarizmi körükler. "bizim askeriye bu kadar güçlü olmasaydı şimdi biz..."le başlayan cümleler kurdurtur.

savaş, silah tüccarlarına yeni iş olanakları sağlar, yeni pazarlar açar.
savaş, ruhsal bozukluklara yol açar. psikiyatristlerin işleri artar, depresyon ilaçlarının satışı ve fiyatları yükselir.

savaş, körü körüne miliyetçi, kafatasçı nesiller yetiştirir. insanların bölünerek azalması petrol elde etme amaçlı "demokrasi" için faydalıdır.

savaş, tüm tanıdıklarınız ve arkadaşlarınız bir gece saldırısı sonrasında ölü bulunduğunda sizi ortada tek başınıza bırakır. duyguları eğitir, metanetli yapar.

savaş, monoton hayatlarımızı renklendirir. kan kırmızısı, ciğer beyazı, beyin pembesi gibi anatomimizde yer almasına rağmen keşfedemediğimiz renkleri gösterir.

VE SAVAŞ,EN ÇOK BARIŞIN DEĞERİNİN ANLAŞILMASINA FAYDA SAĞLAR................

bu faydalara bile gerek yok kanımca
yeter ki savaş olmasın hep barış olsun

eeeeee insan oğlunun bu doymak bilmeyen bu açlığı ne zaman bitti savaşlarda o zaman biter.

keşke hiç ülke olmasaydı Dünya da. tum dunya nın ınsanları tek bır millet olsaydı... tum dunya tek ulke olsaydı... kımse burası benım surası senın dıye savasıp devlet kurma ıcın kanlar kaybetmeseydı... bu dunya tum ınsanların deyıp hıc ulkesı olmayan koskoca dunya kursaydık...Amerikayla Irak kardes olsaydı... Türkıye ıle Yunanıstan ve yıne Turkıyeyle Ermenıstan elele olsaydı... din savasları da olmasaydı... herkesın dın ı kendı ıcınde denıp kımse kımsenın dın ını elestırmeyıp karsı cıkmayıp ınsan olarak bırbırlerını sevselerdı... sureklı cocuklugumuzdan berı tarıh kıtaplarında ılk caglardan berı devlet kurmak ıcın ve baska sebepler ıcın sayısız savasları okuyoruz ögrenıyoruz...cocuk yuregımızle o savasları ögrenerek buyuyoruz...hep ne gerek var dedım o savaslara keske hıc devlet kurulmasaydı dunya da dedım...ırk cılık da hıc olmasaydı keske. turk mus kurt mus laz mıs cerkez mıs ermenıymıs ıngılız mıs keske olmasaydı bu tanımlar. hepımız tek ırk tek beden tek yurek olarak yasasaydık bu dunya da...ırak ta fılıstın de anıden patlayan bombalar yerıne anıden yapılan sölenler eglenceler olsaydı... teror nedır bılınmeseydı...keske keske keske (bunlar yıllardır hayalım gerceklesmeyecegını bılsemde dusunuyorum sıkılmadan bunları)

Tamam da hep barış hep barış nereye kadar

güzel bir ütopya ama dediğn gibi gerçekleşmesi çok çok zor çünkü bu tek dünya ülkesinin kurulmması için bir lider gereklidir.Bu iderlik için dünyada pek çok kişi yarışa girecektir Ve bu yine birçok insanın çatışmasına neden olacaktır.bundan dolayı her liderlik vasfını taşıyan insan kendi kitlesini oluşturacak onlara hükmedecektir Zaten ülkelerde büyük bir ihtimalle bu şekilde doğmuştur.