Sıcak nemli bir günde evli genç bir kadın koltukta oturmuş, ziyaretine gittiği annesiyle buzlu çay içiyordu. Hayat, evlilik,
hayatın yüklediği sorumluluklar ve yetişkinliğin getirdiği yükümlülükler hakkında konuşurlarken, anne bardağındaki buzları düşünceli bir şekilde birbirine tokuşturdu ve dönüp kızına ciddi bir bakış attı.

"Kız arkadaşlarını unutma" diye tavsiyede bulundu, çay yapraklarını bardağın dibine doğru daldırarak "Yaşın ilerledikçe senin için daha önemli olacaklar, kocanı sevsen de, çocuklarını ne
kadar çok sevsen de önemi yok, yine de kız arkadaşlarına ihtiyaç duyacaksın. Onlarla şu anda ve daha sonra bir yerlere gitmeyi ihmal etme, onlarla birşeyler yap ve kız arkadaşlarını hatırla onlar sadece arkadaşların değil, senin kardeşlerin, kızların ve diğer akrabaların aynı zamanda. Diğer kadınlara ihtiyaç duyacaksın" dedi.

"Ne kadar komik bir öğüt" diye düşündü genç kadın. "Daha yeni
evlenmedim mi? Çift dünyasına yeni katılmadım mı? Artık ben evli
kadınım. Tanrı aşkına, yetişkin bir kadınım, kız arkadaşlarına
ihtiyaç duyan bir genç kız değilim. Eminim ki kocama ve aileme hayatımı harcamak, ihtiyaç duyduğum tek şey olacak"

Ama annesini dinledi; kız arkadaşlarıyla iletişim kurmaya devam
etti ve her geçen yıl buna daha çok vakit ayırdı. Yıllar geçtikçe,
annesinin kendisine dediklerinin ne anlama geldiğini , bildiğini
anladı. Zaman ve koşullar değiştikçe ve kadın üzerindeki gizemini göstermeye başladıkça, kız arkadaşları, kendi hayatının başlıca dayanağı oldu.

Bu dünyada yıllarca yaşadıktan sonra işte öğrediğim şey :

Zaman geçiyor.

Hayat akıyor.

Mesafe ayırıyor.

Çocuklar büyüyüyor.

Aşk büyüyor ve azalıyor.

Kalpler kırılıyor.

Kariyerler son buluyor.

İşler geliyor ve gidiyor.

Ebeveynler ölüyor.

Erkekler arayacaklarını söyleyip aramıyor.



Ama kız arkadaşlar hep oradalar, aranızda ne kadar zaman ve kaç km olduğu önemli değil. Bir kız arkadaş, hiçbir zaman ona ihtiyaç duyduğunuzdan daha uzak değildir. Yalnızlık vadisinde, yalnız ve kendiniz için yürümeniz gerektiğinde, kız arkadaşlanız vadinin kenarında sizi alkışlayarak, sizin için dua ederek, sizi çekerek, vadinin sonunda kollarını açarak sizi bekliyor olacak. Bazen kuralları çiğneyecek ve yanında yürüyecek, ya da içeri gelecek ve seni dışarı taşıyacak.

Benim kızım, kız kardeşlerim, annem, görümcelerim, kayınvalidem,
teyzelerim, yeğenerim, kuzenlerim, bütün diğer ailem ve arkadaşlarım hayatımı koruyor. Dünya onlar olmadan aynı olmazdı ve tabi bende.

Kadınlık denen bu maceraya başladığımız zaman, önümüzde uzanan bu inanılmaz sevinçler ve kederler hakkında hiçbir
fikrimiz yoktu, birbirimize ne kadar ihtiyaç duyduğumuz hakkında olmadığı gibi. Hergün hala birbirimize ihtiyaç duyuyoruz.


Bu yazıyı, okuyucumuz Bige Eker gönderdi. Sen de elindeki benzer ilginç yazıları ve fikirlerini burada yayınlamak istersen info@turkstudent.net adresine gönderebilirsin.

Son güncelleme: 2004.10.10