Ervâh-ı ezelde levh ü kalemde
Herkese bir türlü ihsan ederler
Kimi gam çeker de hayal bâbında
Kimini tahtında sultan ederler

Adamın söz ile bağrın ezerler
Âheste âheste râha dizerler
Elden ele kaptan kaba süzerler
Yoğururlar sonra insan ederler

Gene tazeledin köhne yaramı
Herkesin bir gûna arzu meramı
Kimse görmez gözündeki keranı
El gözünde çöpü destan ederler

Sümmânî değilsin her işe âgâh
Geçer gençlik fayda vermez ah ü vah
İstersen geda ol ister padişah
Sonunda hâk ile yeksân ederler