Bülbül Ağlatan Güller Yanmakta

Kar altında kaldı kara topraklar;
Kar suyuna hasret çöller yanmakta.
"Barış" der insanlar neden duraklar?
Bir işaret bekler eller yanmakta.

Isındıkça sular Körfez'den taşar,
Bir Haçlı ruhuyla gaflete düşer,
"Terörist" der cümle İslam'a koşar
Suçlu birse suçsuz kullar yanmakta.

Onlara Irak'tır bizlere yakın,
Petrole ediyor hayasız akın,
Emperyalist gaye meydanda bakın
Mangalda bırakmaz küller yanmakta.

Yapan kim, satan kim zehirli gazı?
Haram eder bize baharı, yazı,
Başına kuş etse suçluyor bizi
Kökten uzak gövde dallar yanmakta.

Herkeste bir korku, ses çıkmaz boşa,
"Gık" demek ne mümkün, yan bakmak haşa!
Girmekte kediyle fare savaşa
Sınır filan yoktur iller yanmakta.

Japonya'da iki atom bombası,
Daha korkunçları yaptı ustası,
Amaç barış değil düştü maskesi
Göz yanlış bakarken diller yanmakta.

Bir bayram havası sardı bedeni,
Ne olursa olsun savaş nedeni,
Gözle görür amma susar vicdanı
Sızlamaz ki kalpte teller yanmakta.

Ay yüzlü çocuklar açlığa kurban,
Biz gittikten sonra dinmedi bu kan,
Haklının elinde olmalı cihan
Mazlumun gözünde seller yanmakta.

Bayramlar barışın huzurun yeri,
Kendi yaşar herkes başta kaderi,
Paylaşılsa sevinç artar değeri
Mutluluğa varan yollar yanmakta.

Bir kere geliriz bir kere bizler,
Gurbette dokunur söylenen sözler,
Gönül "vatan" der de bir onu özler
Bülbülü ağlatan güller yanmakta.

Ressam Halil, der ki, olmasın savaş,
Yaşasın insanlar yaşasın kardeş,
Esenlik uğruna vermeli uğraş
Bir ömür verdiğim yıllar yanmakta.