Pâdişâhım benden zuhûr eylemez
Mûcidimsin, ‘şah – mat’ oyna benimle
Emredersen, haddine mi, n’eylemez?
Dosta gönder, güzel söyle dilimle

Şu göğsümü delsin sevdâ okları
Karalarım ağırlasın akları
Anlamasın varsın beni çokları
Bir fakire ‘bir gün göster’ malımla

Yanağımı okşa bir gün çiseyle
Kulağıma ‘gizli sevdâ’yı söyle
Değilim yâ, hani olsaydım şöyle;
Misâfir karşıla güleç hâlimle

Yeter eğlendiğim bostan, bağınla
Geciktir ‘nehâr’ı, ‘leyl’i düğümle
Utandır ki beni her yediğimle,
Bir aç doysun şu son meteliğimle

Yüreğimde sevgi var; çağlar, taşar
Kadem sâbit, aklım yardıma koşar
Ben de kimim? Bence bu sana düşer:
Bir yetim başını okşa elimle

Leyl: Gece
Nehar: Gündüz
Kadem: Ayak


Selçuk Bekar